ผลต่างระหว่างรุ่นของ "หนังสือสัญญากรุงเทพมหานครกับกรุงอังกริษเปนทางไมตรีค้าขายกัน"

ไม่มีคำอธิบายอย่างย่อ
ไม่มีความย่อการแก้ไข
ไม่มีความย่อการแก้ไข
}}
{{รุ่น}} {{commons|Category:Bowring Treaty}} {{wikipedia|สนธิสัญญาเบาว์ริง}}
<div id="สธสญ"/>
{{c|{{fs|85%|{{cl|grey|สนธิสัญญา}}}}}}
{{PB}}
{{fs|85%|[[#กฎ|ลง]]}}
 
 
 
{{c|{{fs|140%|หนังสือสัญญาทางพระราชไมตรี}}}}
 
 
{{c|{{fs|140%|'''หนังสือสัญญาทางพระราชไมตรี'''}}}}
{{c|{{fs|120%|ประเทศอังกฤษแลประเทศสยาม}}}}
 
 
{{c|{{fs|120%|'''ประเทศอังกฤษแลประเทศสยาม'''}}}}
 
 
{{r|8em}}
 
 
 
:: (ลงชื่อประทับตรา) {{fs|120%|ท่านผู้สำเร็จราชการฝ่ายไทย ห้าดวง}}
 
 
 
 
 
<div id="กฎ"/>
{{c|{{fs|85%|{{cl|grey|กฎตามความในข้อ ๙ แห่งสนธิสัญญา}}}}}}
{{PB}}
{{fs|85%|[[#สธสญ|ขึ้น]] • [[#พิกัด|ลง]]}}
 
 
 
 
 
{{c|{{fs|140%|'''กฎหมายอย่างพ่อค้าอังกฤษซึ่งมาค้าขายในกรุงฯ ต้องใช้'''}}}}
 
 
{{r|8em}}
 
 
 
 
 
ข้อ {{gap|0.5em}} ๑ {{gap|0.5em}} ว่า กับตันนายกำปั่นซึ่งจะเข้ามาค้าขาย ณ กรุงฯ เมื่อเข้ามาถึงนอกสันดอน จะทอดสมอใช้คนเข้ามาบอกแก่เจ้าพนักงาน ฤๅจะเอากำปั่นเลยเข้ามาเมืองสมุทปราการก็ได้ตามใจ แล้วจะต้องมาบอกเจ้าพนักงานที่ด่านเมืองสมุทปราการว่า เรือมาแต่เมืองใด มีลูกเรือกี่คน มีปื่นกี่บอก ทอดสมอที่เมืองสมุทปราการแล้ว ต้องมอบปืนใหญ่แลดินดำแก่ขุนนางเจ้าพนักงานฝ่ายไทยที่เมืองสมุทปราการ แล้วต้องมีขุนนางกรมการฝ่ายไทยกำกับเรือขึ้นมาจนถึงกรุงฯ
 
ข้อ {{gap|0.5em}} ๒ {{gap|0.5em}} ว่า ถ้ากำปั่นเลยเกินด่านสมุทปราการขึ้นมา มิได้เอาปืนแลดินดำขึ้นไว้ที่เมืองสมุทปราการตามกฎหมายนี้ ต้องเอากำปั่นกลับลงไป เอาปืนแลดินดำขึ้นไว้เสียที่เมืองสมุทปราการ แล้วต้องปรับไหมเงินแปดร้อยบาทด้วยไม่ฟังกฎหมายนี้ ถ้าเอาปืนใหญ่แลดินดำขึ้นไว้ที่เมืองสมุทปราการแล้ว ต้องปล่อยให้เรือขึ้นมาค้าขายที่กรุงฯ
 
ข้อ {{gap|0.5em}} ๓ {{gap|0.5em}} ว่า ถ้ากำปั่นลูกค้าอยู่ในบังคับอังกฤษขึ้นมาทอดสมอที่กรุงฯ แล้ว ถ้าไม่ได้เปนวันอาทิตย กับตันนายกำปั่นต้องเอาหนังสือสำหรับลำแลบาญชีสิ่งของซึ่งมีเข้ามาในลำกำปั่นต้องมอบให้แก่กงสุลใน ๒๔ ชั่วโมง กงสุลจะได้เอาบาญชีไปให้เจ้าพนักงานฝ่ายไทยที่ได้เรียกภาษี แล้วเจ้าพนักงานคนนั้นต้องให้หนังสือสำหรับเบิกระวางในเวลานั้น ถ้ากับตันนายเรือมิได้ส่งหนังสือแลบาญชีสิ่งของใน ๒๔ ชั่วโมงนั้น ฤๅส่งบาญชีไม่ครบจำนวนสิ่งของในลำเรือ จะต้องปรับไหมเงิน ๔๐๐ บาท แต่ว่ายอมให้กับตันนายเรือแก้บาญชีสิ่งของที่หลงลืมในระหว่าง ๒๔ ชั่วโมงตั้งแต่ได้ส่งหนังสือถึงกงสุลนั้น ไม่ปรับไหมเอาเงิน
 
ข้อ {{gap|0.5em}} ๔ {{gap|0.5em}} ว่า ถ้ากำปั่นอังกฤษเปิดระวางขนสินค้าก่อนยังไม่ได้หนังสือเปิดระวาง แลลักลอบขายสิ่งของในกรุงฯ ก็ดี นอกสันดอนก็ดี จะต้องปรับไหมเงิน ๘๐๐ บาท แลสิ่งของที่ลักขายนั้นให้ริบเอาให้หมด
 
ข้อ {{gap|0.5em}} ๕ {{gap|0.5em}} ว่า เมื่อกำปั่นอังกฤษขนของออกแล้ว บันทุกของที่ออกไปเสร็จแล้ว เสียภาษีให้เสร็จแล้ว ได้ให้บาญชีแก่กงสุลครบสิ่งของแล้ว ถ้ามิได้เกี่ยวข้องสิ่งใด ๆ ต้องมีเบิกล่องอักษรไทยให้กงสุล ๆ คืนหนังสือสำหรับลำให้กับตันนายเรือ ปล่อยเรือให้ล่องไปเมืองสมุทปราการ ต้องมีเจ้าพนักงานกำกับเรือลงไปจนถึงเมืองสมุทปราการ ถ้าเจ้าพนักงานเมืองสมุทปราการไปตรวจดูที่กำปั่นแล้ว ปืนและดินดำที่เอาขึ้นไว้ให้กับตันนายเรือไป
 
ข้อ {{gap|0.5em}} ๖ {{gap|0.5em}} ว่า ฝ่ายราชทูตอังกฤษซึ่งเข้ามาทำหนังสือสัญญาครั้งนี้ ราชทูตหารู้จักภาษาไทยไม่ เสนาบดีฝ่ายไทยยอมให้เอาหนังสืออักษรอังกฤษในหนังสือสัญญาไมตรี แลกฎหมาย แลค้าขาย แลพิกัดซึ่งติดอยู่กับหนังสือสัญญานั้นเปนแน่
 
 
 
 
 
:: (ลงชื่อประทับตรา) {{fs|120%|เซอยอนโบวริง ราชทูตอังกฤษ}}
 
:: (ลงชื่อประทับตรา) {{fs|120%|ท่านผู้สำเร็จราชการฝ่ายไทย ห้าดวง}}
 
 
 
 
 
<div id="พิกัด"/>
{{c|{{fs|85%|{{cl|grey|พิกัดภาษีตามความในข้อ ๘ แห่งสนธิสัญญา}}}}}}
{{PB}}
{{fs|85%|[[#กฎ|ลง]]}}
 
 
 
 
 
{{c|{{fs|140%|'''พิกัดภาษีนอกแลในที่จะเรียกเอาตามหนังสือสัญญานี้'''}}<ref>ต้นฉบับปรากฏแต่ข้อ ๑ และตารางในข้อ ๑ ก็ไม่สมบูรณ์ด้วย ดูเพิ่มที่[[:en:Bowring Treaty|ฉบับภาษาอังกฤษ]]</ref>}}
 
 
{{r|8em}}
 
 
 
 
 
ข้อ {{gap|0.5em}} ๑ {{gap|0.5em}} เปนพิกัดสินค้าภาษีชั้นใน ไม่ต้องเสียเลย เสียแต่เมื่อบันทุกลงเรือ เสียหย่างนี้
 
{{:/พิกัด}}
 
 
 
 
 
== เชิงอรรถของวิกิซอร์ซ ==
{{smr}}
 
 
10,911

การแก้ไข