ประชุมกาพย์เห่เรือ (2460)/บทเห่ 3

ดูฉบับอื่นของงานนี้ที่ กาพย์เห่เรือ (รัชกาลที่ 5)
พระราชนิพนธ์รัชกาลที่ ๕

 พิศภักตร์ภักตร์ผ่องผุด งามบริสุทธเล่ห์จันทร
พิศเนตรเนตรยิ่งศร รอนจิตรซ้ำล้ำเหลือคม
 พิศขนงวงดังวาด นาสิกผาดพองามสม
พิศปรางปรางน่าชม ปรางทองเปรียบไม่เทียบทัน
 พิศโอษฐโอษฐแฉล้ม ยามยิ้มแย้มเห็นไรฟัน
ดำขลับยับเปนมัน ผันปากเยื้อนเอื้อนอายองค์
 พิศกรรณกรรณบางเรียบ สันทัดเทียบกลีบบุษบง
พิศสอสอระหง ทรงงามสรรพรับอังษา
 พิศถันถันเต่งตั้ง ดูดุจดังดอกปทุมา
คล้ายคล้ายชายไนยนา น่าใคร่ต้องลองเลียมลวน
 งามกรอ่อนโอนหัดถ์ งามนิ้วทัศนขานวล
กรีดกรายชายกระบวน ชวนใจพี่นี้มาดหมาย
 เอวอ่อนท่อนเพลากลม สูงต่ำสมพอควรกาย
ผิวผ่องดังทองพราย สายสุดสวาดิบาดตาเรียม
(บาทส่งท้ายอิกบาทหนึ่งจำไม่ได้)