คำแถลงการณ์สำนักนายกรัฐมนตรี ลงวันที่ 21 พฤศจิกายน 2490

คำแถลงการณ์

ตามที่ได้ประกาศใช้พระราชกำหนดคุ้มครองความสงบสุขเพื่อให้การดำเนินไปตามรัฐธรรมนูญ (ฉะบับชั่วคราว) ลงวันที่ ๙ พฤศจิกายน พุทธศักราช ๒๔๙๐ พ.ศ. ๒๔๙๐ ไปแล้วนั้น รัฐบาลขอถือโอกาสแถลงต่อประชาชนเพื่อความเข้าใจอันดีในการที่ต้องตราพระราชกำหนดที่ว่านั้น

บัดนี้ คณะทหารที่ได้กระทำการรัฐประหารก็ได้มอบอำนาจอันเด็ดขาดในการดำเนินการนโยบายและการบริหารราชการของประเทศให้รัฐบาลจัดทำเป็นการเรียบร้อยแล้ว แต่สถานะการณ์ในขณะนี้จะยังนับว่า เป็นปกติทีเดียวไม่ได้ ฉะนั้น เพื่อความสงบเรียบร้อยที่จะให้เป็นหลักประกันอันแน่นอนในความปกติสุขของประเทศชาติ และเพื่อที่จะป้องกันเหตุร้ายไว้ก่อนอันอาจพึงมีขึ้นไว้ รัฐบาลมาคำนึงเห็นว่า ตามแบบอย่างที่ได้เคยมีมาภายหลังที่ได้มีการรัฐประหารขึ้นแล้ว ก็มักจะมีบุคคลบางพวกคบคิดกันที่จะทำการต่อต้านและขัดขวางมิให้การดำเนินไปตามที่คณะรัฐประหารได้จัดทำไปนั้น เพื่อการนี้ จึงเป็นการสมควรที่จะให้ทางราชการได้มีอำนาจบางประการในอันที่จะใช้อำนาจอันนั้นระงับและป้องกันเหตุร้ายอันอาจจะมีขึ้นนั้นได้ เช่น ให้มีอำนาจยึดอาวุธปืน เครื่องกะสุปืนน วัตถุระเบิด เป็นต้น และอำนาจที่ว่านี้ก็ได้มีตัวบทในพระราชกำหนดกำชับไว้ให้ใช้ได้ก็แต่ฉะเพาะในกรณีที่จำเป็น นอกจากนี้ อำนาจที่ว่านั้นก็ได้ให้ไว้ในเวลาอันจำกัด คือ อย่างช้าก็ไม่เกิน ๓ เดือน อนึ่ง การที่ให้ทางราชการทหารใช้อำนาจภายหลังที่ได้มีการรัฐประหารแล้วเช่นนี้ก็ได้เคยมีแบบอย่างที่ได้กระทำกันมาแล้วในต่างประเทศ รัฐบาลจึงหวังว่า ประชาชนทั้งหลายจะได้เห็นในความจำเป็น และมีใจที่จะช่วยกันรักษาความสงบของบ้านเมือง เพื่อให้การได้ดำเนินไปตามรัฐธรรมนูญที่ได้ประกาศใช้แล้วนั้นด้วยดี

  • สำนักนายกรัฐมนตรี
  • วันที่ ๒๑ พฤศจิกายน ๒๔๙๐

บรรณานุกรมแก้ไข

 

งานนี้ ปัจจุบันเป็นสาธารณสมบัติแล้ว เพราะลิขสิทธิ์ได้หมดอายุตามมาตรา 19 และมาตรา 20 ของพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 ซึ่งระบุว่า

ถ้ารู้ตัวผู้สร้างสรรค์ ในกรณีที่ผู้สร้างสรรค์เป็นบุคคลธรรมดา
  1. ลิขสิทธิ์หมดอายุเมื่อพ้น 50 ปีนับแต่ผู้สร้างสรรค์ถึงแก่ความตาย
  2. ถ้ามีผู้สร้างสรรค์ร่วม ลิขสิทธิ์หมดอายุ
    1. เมื่อพ้น 50 ปีนับแต่ผู้สร้างสรรค์ร่วมคนสุดท้ายถึงแก่ความตาย หรือ
    2. เมื่อพ้น 50 ปีนับแต่ได้โฆษณางานนั้นเป็นครั้งแรก ในกรณีที่ไม่เคยโฆษณางานนั้นเลยก่อนที่ผู้สร้างสรรค์ร่วมคนสุดท้ายจะถึงแก่ความตาย
ถ้ารู้ตัวผู้สร้างสรรค์ ในกรณีที่ผู้สร้างสรรค์เป็นนิติบุคคล หรือถ้าไม่รู้ตัวผู้สร้างสรรค์
  1. ลิขสิทธิ์หมดอายุเมื่อพ้น 50 ปีนับแต่ได้สร้างสรรค์งานนั้นขึ้น
  2. แต่ถ้าได้โฆษณางานนั้นในระหว่าง 50 ปีข้างต้น ลิขสิทธิ์หมดอายุเมื่อพ้น 50 ปีนับแต่ได้โฆษณางานนั้นเป็นครั้งแรก